เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 330
บรรยากาศยามค่ำคืนเงียบสงบ
จีอิ่งให้คนประคองเฉาซีเข้าไปพักผ่อนในห้อง และมอบหมายให้เล่อเยี่ยนอยู่ในความดูแลของหงจือ ทว่าเล่อเยี่ยนกลับคว้าชายเสื้อของจีอิ่งเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "อาเล็ก ขอบคุณท่านยิ่งนัก"
"เหตุใดอยู่ดี ๆ ถึงมาขอบคุณเล่า" จีอิ่งจ้องมองนางด้วยความจริงจังเช่นกัน
ภายใต้แสงไฟ พวงแก้มของนางคล้ายถูกแต้มด้วยชาด มีสีชมพูระเรื่อชวนมอง ส่งผลให้นางดูงดงามน่ารักและเย้ายวนขึ้นอีกหลายส่วน
"พระมารดาตรัสว่า หากมิใช่เพราะอาเล็กอาสาไปชายแดน สถานการณ์ในปีนั้นคงยากจะคลี่คลาย เกรงว่าข้าคงต้องไปสมรสผูกไมตรีเสียแล้ว"
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เล่อเยี่ยนก็กะพริบตาปริบ ๆ หางตาก็มีหยาดน้ำตาไหลร่วงลงมาเปรี๊ยะ ๆ
จีอิ่งใจอ่อนยวบ นำผ้าเช็ดหน้าสะอาดออกมาซับให้ "ข้าเต็มใจยิ่ง ย่อมไม่รู้สึกเหนื่อยยากอันใด"
เมื่อได้ยินเสียงสะอื้นไห้ ดวงตาอันเย็นเยียบของจีอิ่งก็พลันมืดมนลงวูบหนึ่ง เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะแกะมือของเล่อเยี่ยนออกแล้วส่งตัวนางให้แก่หงจือ "เรือนตะวันตกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว คืนนี้พักผ่อนที่นี่สักคืนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยเดินทางกลับวัง"
หงจือพยักหน้า