บทที่ 329

บทที่ 329

รถม้าควบทะยานมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์แห่งหนึ่งชานเมือง เมื่อม่านถูกเลิกขึ้น ก็พบรถม้าในวังหลวงจอดอยู่บริเวณหน้าประตูจริงๆ

จีอิ่งกระโดดลงจากรถม้า เมื่อเดินผ่านจินหลินจึงเอ่ยขึ้นว่า "ปล่อยข่าวออกไปว่าเปิ่นหวางมอบม้าสองตัวให้องค์น้อย"

จินหลินงุนงง

"จูงออกมาอีกตัว มอบให้พี่รอง พร้อมกับแจ้งเรื่องวันนี้ให้พี่รองรู้ เขาย่อมรู้ว่าจะต้องจัดการอย่างไร" จีอิ่งสั่งการ

ก่อนที่จินหลินจะทันได้เอ่ยปากซักถาม จีอิ่งก็สาวเท้าย่างก้าวเข้าไปด้านในเสียแล้ว กวาดสายตาดูก็พบเงาร่างหนึ่งบริเวณคอกม้า กำลังย่อตัวสำรวจม้าหลายตัวที่ถูกขังอยู่ภายในคอก แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจและคิดจะเอื้อมมือไปสัมผัส

ม้าตัวนั้นพอเห็นคนแปลกหน้าก็พ่นลมพรืดออกมาสองทีแล้วดิ้นขัดขืน ทำเอาเล่อเยี่ยนตกใจจนถอยหลังกรูด ทันใดนั้นมีมือข้างหนึ่งยันไว้ที่หัวไหล่ของนาง ช่วยพยุงร่างของนางให้ทรงตัวได้อย่างมั่นคง

เล่อเยี่ยนหันกลับมามองด้วยความดีใจ "อาเล็ก!"

จีอิ่งเอ่ยขึ้น "ม้าพวกนี้ล้วนจำเจ้าของ ไม่อนุญาตให้คนอื่นแตะต้องตามอำเภอใจ อยากขี่สักรอบหรือไม่"

"อยากเพคะ!" เล่อเยี่ยนพยักหน้ารับราวกับไก่จิกข้าวเปลือก ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง