บทที่ 328

บทที่ 328

จีหยุนเหอราวกับได้ยินเรื่องประหลาดเข้า นางเลิกคิ้วยาวขึ้นเล็กน้อย จ้องมองสิงหว่านเยว่เบื้องหน้าด้วยความสนใจใคร่รู้ พร้อมกับสำรวจขึ้นลง

เอ่ยด้วยรอยยิ้มแต่ไม่ใช่รอยยิ้มว่า "เจ้ากับพี่สาวของเจ้าต่างกันจริงๆ"

สิงซินเอ๋อร์ในยามนั้นอดทนอดกลั้นในทุกๆ เรื่อง คำนึงถึงภาพรวมเป็นสำคัญ แม้ว่าจะแบกชื่อเสียงเรื่องการตั้งครรภ์ทั้งที่ยังไว้ทุกข์หนัก ก็ทำได้เพียงอดทนเงียบๆ เท่านั้น

ส่วนสิงหว่านเยว่ในยามนี้แม้ภายนอกจะดูอ่อนหวานบอบบาง ทว่ากลับเห็นแก่ตัวยิ่งนัก ทั้งยังรู้จักวางแผนสำรองไว้ล่วงหน้า สามารถยอมจำนนอ่อนข้อลงต่อหน้าตนเองได้ โดยมิได้คำนึงถึงสาเหตุการตายของสิงซินเอ๋อร์พี่สาวแท้ๆ ของตนเลยแม้แต่น้อย ทั้งที่นางมีส่วนเกี่ยวข้องไปค่อนข้างมาก แต่สิงหว่านเยว่กลับไม่ได้ติดใจเอาความเลยแม้แต่น้อย คนเราย่อมต้องมองไปข้างหน้าเสมอ

สิงหว่านเยว่เงยหน้าขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความจริงจัง "พี่สาวรอง ตอนนั้นข้ายังเด็กและไร้เดียงสา เรื่องราวหลายอย่างทางตระกูลก็ไม่ได้บอกกล่าว อีกอย่างในเมื่อตกลงหมั้นหมายกันแล้ว ข้ากับพี่สาวรองไม่ช้าก็เร็วย่อมต้องกลายเป็นเครือญาติกัน เพื่อตระกูลสิงแล้ว เหตุใดข้าจะต้องไปติดใจเรื่องในอดีตที่ไม่ยอมปล่อยวางเล่า? คนเราย่อมต้องมองไปข้างหน้า"