กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 326
ฉินจิ่นอวี๋มองไปทางฉินซื่อด้วยสายตาซับซ้อน เต็มไปด้วยความผิดหวัง ฉินซื่อแทบอยากจะเข่าอ่อนทรุดลงแทบเท้าฮูหยินผู้เฒ่าฉิน "ไม่รับก็ไม่รับสิ เหตุใดต้องเด็ดขาดถึงเพียงนี้ บุตรชายของข้า เหตุใดต้องถูกส่งไปลำบากตกระกำลำบากที่ซีกวนด้วย"
"เจ้าสงสารลูกที่ตัวเองคลอดและเลี้ยงดูมา แล้วเหตุใดถึงจิตใจเหี้ยมโหดแย่งลูกที่ผู้อื่นตรากตรำเลี้ยงดูมาเล่า ทำไปเพื่อเจตนาใดกัน" ฮูหยินผู้เฒ่าฉินเค้นถาม
ฉินซื่อหน้าแดงก้าน อ้ำอึ้งพูดไม่ออก นางอดทนมาแปดปี และเฝ้ารอมาแปดปี ถึงได้มีวันนี้ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าผ่านไปแปดปีแล้ว ฉินจิ่นอวี๋ก็ยังไม่เข้าข้างนางอยู่ดี
"จิ่นอวี๋ อย่าได้กตัญญูจนมืดบอด มีย่าเป็นพยานให้เจ้า เจ้าเป็นเด็กกตัญญู ไม่ละอายต่อตระกูลฉิน" ฮูหยินผู้เฒ่าฉินกล่าวจบก็หันไปพูดกับถานซื่อ "อีกประการ เจ้าจงไปขออภัยพระชายารัชทายาทด้วยตนเอง บอกว่าข้าร่างกายไม่ค่อยสบาย จึงขอตัวกลับก่อน"