บทที่ 325

บทที่ 325

รถม้าของหอไจ๋ซิงค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไปเรื่อย ๆ จี้จื่อฉิงกับคณะของนางก็แยกย้ายกันไปคนละทาง เมื่อขึ้นรถม้าแล้ว สองพี่น้องก็นั่งอยู่ด้วยกัน

จี้จื่อฉิงจ้องมองจี้ฉางเหิงด้วยรอยยิ้มแต่ไม่ใช่รอยยิ้ม "เจ้านี่สายตาไม่เลวเลยนี่"

"พี่สาวกล่าวเย้าแหย่แล้ว" จี้ฉางเหิงหน้าไม่แดงใจไม่เต้น เอนกายพิงผนังด้านหลังรถม้าอย่างเกียจคร้าน จี้จื่อฉิงถอนหายใจ "หญิงงามผู้สูงศักดิ์ไม่ถือตัว ทั้งยังมิได้โง่เขลาเบาปัญญา เกรงว่าเจ้าคงต้องออกแรงเสียหน่อยกระมัง"

จี้ฉางเหิงมิได้ปฏิเสธ เส้นทางการสู่ขอองค์หญิงเล่อเยี่ยนย่อมหนทางยาวไกลและเต็มไปด้วยอุปสรรคอย่างแน่นอน แต่เขามีความอดทน สามารถค่อย ๆ รอคอยนางได้ช้า ๆ จึงเอ่ยต่อว่า "พี่สาวเพิ่งกลับมาถึงเมืองหลวง เลือกสถานที่ปักหลักได้แล้วหรือยัง"

เพียงเอ่ยปากจี้จื่อฉิงก็เข้าใจความหมายทันที นางแบมือทั้งสองข้างออก "ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากช่วยเจ้า สถานที่สร้างจวนองค์หญิงล้วนเป็นย่านใดกันเล่า? บ้านสามทางเข้าสามชั้นอย่างน้อยก็ต้องใช้เงินมากกว่าหมื่นตำลึง ต่อให้เจ้าเอาข้าไปขายก็ซื้อไม่ไหวหรอก"

ปัง!

จี้ฉางเหิงเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาหยิบตั๋วเงินออกมาจากอกเสื้อหลายใบ นับดูคร่าว ๆ อย่างน้อยก็มีสองหมื่นตำลึง จี้จื่อฉิงสูดปากด้วยความทึ่ง รับมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย "ถนนจูเชวี่ยเป็นสถานที่ที่ไม่เลวเลยทีเดียว ยิ่งได้อยู่ใกล้ชิดกับองค์หญิงด้วยแล้ว ยิ่งถือเป็นความโชคดี เจ้าช่างใจถึงเสียจริงนะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น จี้ฉางเหิงยิ้มโดยไม่เอ่ยคำใด