เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 302
ฝางซื่อพยักหน้า "น้องสาว ท่านแม่พูดไม่ผิด พวกเราจะปล่อยให้คนนอกหัวเราะเยาะเอาไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเรือนใหญ่ยังรอการรับทายาทสืบสกุลอยู่ จะปล่อยให้เรือนรองฉวยประโยชน์ไปทั้งหมดได้อย่างไรเล่า"
นางรู้ว่าฉินซื่อกังวลเรื่องใด ฝางซื่อจึงเอ่ยเช่นนั้น เพียงไม่กี่ประโยคก็ทำให้สีหน้าของฉินซื่อดูย่ำแย่ลงยิ่งกว่าเดิม จนถึงกับพูดไม่ออก
"พี่สะใภ้ของเจ้าพูดถูก จะเพราะเรื่องนี้แล้วตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลฝางไม่ได้ เจ้าลองคิดดูว่าสภาพของเจ้าในยามนี้เป็นเช่นไร ในตระกูลฉิน แม่สามีของเจ้าก็เข้าข้างเรือนรอง บรรดาหลานชายเรือนรองต่างจ้องมองตาเป็นมัน รอคอยที่จะสูบเลือดสูบเนื้อเรือนใหญ่ของเจ้าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน รอจนถึงวันที่ฮูหยินผู้เฒ่าไม่อยู่แล้ว ในจวนนี้ยังมีที่ยืนให้เจ้าอีกหรือ"