บทที่ 300

บทที่ 300

ฉินซื่อถือสมุดบัญชีในมือ บนนั้นบันทึกทรัพย์สินล้ำค่าเอาไว้ทั้งหมด นางยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แม้แต่ยามเดินก็ยังคล้ายมีสายลมพัดพา

"ฮูหยินนับว่าได้เชิดหน้าชูตากับเขาเสียที คราวนี้เส้าเจียงจวินสร้างชื่อจากศึกครั้งเดียว วันหน้าใครยังกล้าดูแคลนท่านอีก? ยามเส้าเจียงจวินกลับเมืองหลวงในภายภาคหน้า การแต่งตั้งเป็นบรรดาศักดิ์โหวและอัครมหาเสนาบดีถือเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น" สาวใช้กล่าวด้วยรอยยิ้ม

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินซื่อลึกซึ้งยิ่งขึ้น นี่น่าจะเป็นช่วงเวลาที่ทำให้จิตใจนางปลอดโปร่งที่สุดในรอบเกือบปี นางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ "นั่นสิ ผ่านพ้นช่วงเวลาลำบากมาได้เสียที"

โดยไม่รู้ตัวก็เดินมาถึงเรือนปีกตะวันตก สาวเฝ้าประตูเห็นฉินซื่อปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน สีหน้าของนางคล้ายกับเห็นผีไม่มีผิด ตกใจจนหน้าถอดสี ขาอ่อนยวบทรุดลงนั่งกับพื้น "ทะ... ฮูหยิน?"

เมื่อเห็นสีหน้าของสาวใช้ ฉินซื่อขมวดคิ้ว หนังตากระตุกวูบ ลางสังหรณ์ไม่สู้ดีผุดขึ้นมาในใจ "ฮูหยินน้อยเล่า?"