กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 299
พี่น้องทั้งห้าคน บัดนี้เว้นเสียแต่พี่ใหญ่จีถางที่มีฐานะซื่อจื่อคอยค้ำจุน ก็เหลือเพียงจีอิ่งคนเดียวแล้ว ตอนอายุหกขวบเขาได้รับการสถาปนาเป็นชินหวางพร้อมกับเฉาซี คนหนึ่งได้ชื่อว่าเป็นท่านอ๋องน้อย อีกคนได้ชื่อว่าเป็นองค์น้อย
จีหยุนเหอจ้องมองจีอิ่งด้วยสายตาเวทนา "อิ่งเอ๋อร์ ข้าไม่ได้รักเจ้าสูญเปล่าเสียจริงๆ"
"พี่สาวรอง ท่านกับข้าเป็นสายเลือดเดียวกัน ข้าจะทนดูท่านถูกคนรังแกได้อย่างไร" จีอิ่งตบหน้าอกรับประกันว่าสักวันหนึ่งจะต้องทำให้จีหยุนเหอได้ฐานะคืนมาอย่างแน่นอน
เมื่อขับไล่คนตระกูลเฉาออกไปแล้ว จีหยุนเหออดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม "หลายวันก่อนข้าให้เจ้าส่งจดหมายไปหาพี่รอง ไฉนพี่รองจึงกล่าวเช่นนั้นเล่า"
"พี่รองขาเจ็บ อาการไม่สู้ดีนัก ทั้งวันเอาแต่ซึมเศร้าห่อเหี่ยว ข้าส่งความไปถึงแล้ว พี่รองบอกว่าจะหาทางให้พี่สาวใหญ่เดินทางมาเมืองหลวงสักเที่ยว จวนอ๋องเจิ้นจำเป็นต้องมีใครสักคนมาคอยควบคุมเรือนชั้นในและสถานการณ์ให้มั่นคง"
"พี่สาวใหญ่?" จีหยุนเหอขมวดคิ้วแน่น ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้นว่า "ตามที่เจ้าว่ามา การที่ข้าถูกปล่อยตัว ไม่เกี่ยวกับพี่รองหรอกหรือ"
จีหยุนเหอนึกว่าเป็นฝีมือการเคลื่อนไหวของจีลิ่ง นางประเมินความสามารถของจีลิ่งสูงเกินไปเสียแล้ว