กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 297
ร่างกายของจวิ้นจู่หยุนเหอสั่นเทา ในระหว่างที่ต้องซัดทอดจีลิ่งเพื่อดึงตนเองเข้าไปเกี่ยวข้อง นางกลับเลือกที่จะหักหลังพี่ใหญ่จีถางอย่างไร้ความลังเล!
"พะ... พระบิดา ลูกสาวเพียงแค่กลัวว่าเสิ่นอวี้หวาจะพูดจาเหลวไหล จึงได้หลงผิดไปชั่วขณะเพคะ" จวิ้นจู่หยุนเหอร้องไห้ฟูมฟาย นัยน์ตาเหลือบไปเห็นใบหน้าของเสิ่นอวี้หวาที่เบิกกว้างด้วยความคับแค้นใจ หัวใจของนางเต้นระรัวดั่งกลองศึก นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเหตุใดเสิ่นอวี้หวาถึงต้องมาตาย
และเป็นผู้ใดกันที่อยู่เบื้องหลังการวางแผนเล่นงานเสิ่นอวี้หวา?
"พระบิดา ความจริงแล้วจะโทษพี่สาวรองก็ไม่ถูกเสียทีเดียว ครั้งก่อนตอนที่พบกับอวี้หวา นางถูกแม่นมกลั่นแกล้งจนบอบช้ำ ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยร่องรอยบาดแผล มีใจอยากตายมานานแล้วต่างหาก" จีอิ่งก้าวเข้ามาขวางอยู่เบื้องหน้าจวิ้นจู่หยุนเหอ แล้วหันไปกล่าวกับเจิ้นอ๋อง "พระบิดา หากพี่สาวรองต้องการจะฆ่าคน นางย่อมไม่มีความจำเป็นต้องเสี่ยงพาตัวออกมา ลงมือวางพิษในวังเสียเลยก็ย่อมได้ เป็นเสิ่นอวี้หวาที่ทั้งเคียดแค้นและชิงชังจวนอ๋องเจิ้นที่สังหารองค์หญิงฉางจู นางจึงจงใจหลอกลวงให้พี่สาวรองพาตัวออกนอกวัง จากนั้นก็ชิงปลิดชีพตนเองด้วยการดื่มยาพิษด้วยความสมัครใจขอรับ"
จีอิ่งกะพริบตาปริบๆ "ลูกเชื่อใจพี่สาวรองขอรับ"