บทที่ 295

บทที่ 295

คนของตำหนักบูรพาไม่ได้มา แต่กลับเป็นคนจากจวนอ๋องเจิ้นที่มาถึง และพาองค์หญิงฉางจูออกไปพร้อมกัน ก่อนจากไปองค์หญิงฉางจูหัวเราะเยือกเย็นใส่ฮูหยินจั่น "บัญชีนี้เปิ่นกงจำไว้แล้ว จิ้งเอ๋อร์ เปิ่นกงต้องทวงคืนเข้าสักวัน!"

เอ่ยจบก็สะบัดแขนเสื้อจากไป

รถม้าของจวนอ๋องเจิ้นรออยู่ที่นี่ตั้งแต่เนิ่นๆ ท่านอ๋องประทับอยู่บนหลังม้า ทอดพระเนตรมององค์หญิงฉางจูด้วยสายตาดั่งมองจากที่สูง

"เสด็จพี่!" องค์หญิงฉางจูเห็นท่านอ๋อง ราวกับเห็นญาติสนิทจึงโผเข้าหาทันที

สีหน้าท่านอ๋องมืดลง "พาตัวไป!"

"พะยะค่ะ"

องค์หญิงฉางจูถูกล่ามสองมือและถูกองครักษ์สองคนผลักไสให้เดินไป แม้แต่นั่งรถม้าก็ยังไม่ได้รับอนุญาต ต้องเดินกะโผลกกะเผลกตามหลังรถม้าไป

"เสด็จพี่!"

เสียงเรียกดังขึ้นทีละประโยค แต่ท่านอ๋องกลับทำเป็นหูทวนลม