บทที่ 294

บทที่ 294

เดือนเจ็ดฝนซัดสายกล้วย สายฝนตกกระหน่ำติดต่อกันหลายวัน อากาศทั่วทั้งบริเวณทั้งอับชื้นและอบอ้าว สาวใช้ตัวน้อยรีบร้อนเข้ามาหาถานซื่อ กระซิบบางอย่างข้างใบหูเบา ๆ

สีหน้าของถานซื่อเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"ฮูหยินรอง หานเจียงหลางถูกฮูหยินน้อยพาตัวเข้าไปซ่อนไว้ในเรือนด้านหลังแล้วเจ้าค่ะ กลางวันแสก ๆ ยังส่งเสียงเคลื่อนไหวไม่ขาดสาย ตั้งครรภ์ได้เจ็ดกว่าเดือนแล้วแท้ ๆ เกรงว่า..." สาวใช้หน้าแดงก่ำเต็มไปด้วยความดูแคลน

ห้าวันก่อน ฝางอวี้อินเดินทางกลับจากตระกูลฝางมายังตระกูลฉิน ขังตัวเองอยู่แต่ในเรือนปิดประตูไม่พบหน้าผู้ใด และรอบเรือนยังถูกล้อมไว้อย่างแน่นหนา

ถานซื่ออดทนรอคอยโดยนับวันรออย่างใจจดใจจ่อ ไม่คาดคิดเลยว่าวันนี้จะมีข่าวลือแพร่สะพัดว่าหานเจียงหลางถูกพาตัวเข้าไปข้างในแล้ว นางโกรธจนหน้าเขียวคล้ำ อยากจะพุ่งไปฉีกหน้าของคนทั้งสองคนให้ขาดออกจากกันเสียเดี๋ยวนี้

ประจวบเหมาะกับที่ฉินจิ่นเฮ่าเดินเข้ามาพอดี เมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของมารดา จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย "เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ ใครเป็นคนทำให้ท่านแม่โกรธกัน"

"จะมีใครเสียอีกเล่า" ถานซื่อสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เรื่องบางเรื่องไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังบุตรชายอีกต่อไป นางจึงเอ่ยเล่าออกมาทันที

สีหน้าของฉินจิ่นเฮ่าเปลี่ยนไปอย่างมาก