บทที่ 293

บทที่ 293

ยามเช้าตรู่ มีรถม้าคันหนึ่งวิ่งมาหยุดที่หน้าจวนตระกูลจั่น พ่อบ้านเห็นเข้าก็ย่นจมูก "เวลานี้เพิ่งจะมาทำเป็นสำแดงท่าทีอันใด ปิดประตู ไม่ต้องต้อนรับ นางอยากยืนตากลมเท่าใดก็ปล่อยให้นางยืนไป!"

ขณะเดียวกัน พ่อบ้านก็สั่งให้เด็กรับใช้รีบไปรายงานเรื่องนี้แก่ฮูหยินจั่น

เวลานี้ฮูหยินจั่นกำลังจัดระเบียบสิ่งของที่เหล่าแขกเหรื่อส่งมาเมื่อวาน พร้อมทั้งทำบัญชีบันทึกไว้อย่างรอบคอบ โดยมีหร่านชิงอวี่นั่งอยู่เป็นเพื่อนข้างกาย เมื่อฮูหยินจั่นได้ยินว่าหร่านชิงอวี่ตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว นางก็ยิ้มออกมาราวกับดอกไม้ผลิบานในทันที "นี่เป็นเรื่องดียิ่งนัก เจ้าเร่งนั่งลงเถิด ระวังอย่าให้เหน็ดเหนื่อยเป็นอันขาด"

หร่านชิงอวี่แย้มยิ้ม "ท่านหมอบอกว่าพื้นฐานร่างกายของข้าดี ทารกแข็งแรงดีเจ้าค่ะ อีกอย่างก็ไม่มีสิ่งใดให้ต้องเหน็ดเหนื่อยนักหรอกเจ้าค่ะ เพียงแต่นั่งดูบัญชีอยู่ที่นี่เท่านั้นเอง"

ขณะกำลังสนทนากันอยู่นั้น ภายนอกก็มีเสียงมารายงานว่าฉินซื่อมาถึงแล้ว ฮูหยินจั่นเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยแต่มิได้แปลกใจอันใดนัก นางหันไปมองทางหร่านชิงอวี่ "เจ้าว่าข้าควรจะออกไปพบนางหรือไม่"