บทที่ 290

บทที่ 290

หนึ่งวันก่อนงานวันเดือนปีเกิดของฝูเกอเอ๋อร์ ตระกูลจั่นได้ร่างเทียบเชิญเรียบร้อยแล้วและส่งพ่อบ้านนำไปมอบให้ ซึ่งในบรรดานั้นก็มีตระกูลฝางกับตระกูลฉิน รวมถึงจวนกั๋วกงและจวนอ๋องเจิ้นด้วย

เทียบเชิญนี้ถานซื่อนำไปส่งมอบถึงมือของฮูหยินผู้เฒ่าฉิน "พรุ่งนี้องค์รัชทายาทและพระชายารัชทายาทก็จะเสด็จมาด้วย ท่วงทียิ่งใหญ่ คงจะมาเพื่อหนุนหลังให้เจี่ยเอ๋อร์กระมัง"

ฮูหยินผู้เฒ่าฉินกุมเทียบเชิญครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไตร่ตรองอยู่นานสองนานจึงเอ่ยถามขึ้น "เจี่ยเอ๋อร์มีชื่อว่าอะไรแล้ว"

"ชื่อทางการยังไม่รู้ และยังไม่ได้แพร่ภายนอก คาดว่าพรุ่งนี้องค์รัชทายาทอาจจะทรงพระราชทานนามให้กระมัง"

องค์รัชทายาทพระราชทานนาม เจี่ยเอ๋อร์จะต้องเปลี่ยนไปใช้แซ่จั่นอย่างแน่นอนแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าฉินขมวดคิ้วมุ่นโดยไม่รู้ตัว มีความจนใจอยู่ไม่น้อย

"ท่านแม่ พรุ่งนี้ที่วัดจงซานมีงานวัด ข้าได้ส่งคนไปจัดการที่วัดเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เช้าพวกเราก็ไปจุดธูปกาลเถอะ ว่ากันว่าจะมีพระสงฆ์รูปสำคัญมาด้วย"

ฉินซื่อเดินยิ้มแย้มเข้ามาและเอ่ยว่า "นานทีปีหนถึงจะมีโอกาสเช่นนี้ ช่วงนี้อวี้อินมักจะไปสวดมนต์ไหว้พระอยู่เสมอ คงเป็นเพราะสิ่งศักดิ์สิทธิ์เห็นใจในความศรัทธาของนาง ทางซีกวนถึงได้ไม่มีสงครามเกิดขึ้นเสียที"

เมื่อฉินซื่อเอ่ยปาก หนังตาของถานซื่อก็กระตุกวูบ หันไปมองทางฉินซื่อ "พี่สะใภ้ พรุ่งนี้เป็นงานเลี้ยงวันเดือนปีเกิดที่จวนจั่นนะเจ้าคะ"