กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 289
ยามรุ่งอรุณปรากฏแสงสีขาว ขอบฟ้าสว่างขึ้น เสียงร้องไห้จ้าของทารกดังแว่วลอดผ่านเหนือลานเรือน
จั่นว่านหลิงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก
หมอตำแยและสาวใช้ภายในห้องต่างรีบเร่งจัดการเก็บกวาดอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเครื่องนอนผืนใหม่สะอาดสะอ้าน พร้อมทั้งเช็ดทำความสะอาดเนื้อตัวทารกแล้วห่อหุ้มด้วยผ้าอ้อมห่อตัว
"ยินดีด้วยเพคะองค์หญิง ยินดีด้วยฮูหยิน เป็นคุณชายน้อยที่สมบูรณ์แข็งแรงและน่ารักน่าชังยิ่งเพคะ!" สาวใช้อุ้มห่อผ้าเดินเข้ามาหา
ฮูหยินจั่นยื่นมือมารับ นัยน์ตาแดงก่ำขณะจดจ้องทารกน้อยผู้มีเครื่องหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับหลิงเอ๋อร์อยู่หลายส่วน "เจ้าเด็กเหลือขอเอ๋อร์เอ้ย ทำให้มารดาของเจ้าต้องทนทุกข์ทรมานไม่น้อยเลย"
จั่นว่านหลิงยืดคอยาวเหยียดมองดูด้วยความใจจดใจจ่อ ฮูหยินจั่นรีบโน้มตัวลงส่งทารกน้อยให้บุตรสาวได้ยอดดวงใจจนอิ่มหนำสำราญ
"ผิวพรรณขาวเนียนนุ่มละมุน ริมฝีปากและจมูกคล้ายคลึงกับจินอวี๋ยิ่งนัก" ฮูหยินจั่นเอ่ยพลางมองดูบุตรสาวผู้เหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าจนหมดแรง นางกล่าวด้วยความปวดใจว่า "เอาล่ะ ตอนนี้ไม่ต้องคิดอันใดทั้งสิ้นแล้ว ตั้งอกตั้งใจพักผ่อนให้ดี เดี๋ยวมารดาจะดูแลเจ้าตัวน้อยนี้ให้เป็นอย่างดีเอง"