กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 276
เช่นเดียวกับที่ฮูหยินจั่นคาดการณ์ไว้ เด็กในครรภ์รักษาไว้ไม่ได้ ฮูหยินสิงเป็นลมล้มพับไปทันทีหลังได้ยินข่าว ผ่านการฝังเข็มจากหมอหลวงจึงได้สติคืนมา นางคว้าตัวลี่ซื่อไว้แล้วร้องไห้ฟูมฟาย "ตระกูลสิงทำกรรมอันใดไว้กันหนอ เหตุใดจึงสูญเสียไปครั้งแล้วครั้งเล่า เล่าลือกันว่าสวรรค์จะปล่อยให้ตระกูลสิงต้องสิ้นทายาทเช่นนั้นหรือ"
เสียงร้องไห้ของฮูหยินสิงดังระงมไปทั่วท้องฟ้า
ใต้ชายคามีผู้คนจำนวนไม่น้อยมาเยี่ยมเยียน สายตาของจิ่นชูกลับตกลงบนร่างของจวิ้นจู่หยุนเหอที่อยู่ไม่ไกลนัก โดยมีสามีของนางคอยเคียงข้างไม่ห่าง
หงจือเดินเข้าไปใกล้แล้วกระซิบ "นู๋ปี้ไปสืบมาแล้วเจ้าค่ะ ลี่ซื่อแค่อารมณ์สะเทือนจนกระทบกระเทือนครรภ์ ไม่เกี่ยวกับผู้อื่น แต่ท่านหมอแจ้งว่าร่างกายของลี่ซื่อบอบช้ำอย่างหนัก จำเป็นต้องพักฟื้นบำรุงให้ดีเจ้าค่ะ"
จิ่นชูขมวดคิ้วแน่นคาดเดาเจตนาที่แท้จริงของตระกูลสิงไม่ออก
"เกิดเรื่องมีเลือดตกยางออกในอาราม เกรงว่าจะไม่เป็นมงคล..." จิ่นชูพึมพำกับตนเอง
สิ้นเสียงพูด ฮูหยินสิงก็พุ่งพรวดออกมา นางโขกศีรษะไปยังทิศทางของพระอุโบสถครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่หยุดหย่อน ชั่วครู่บริเวณหน้าผากก็ปรากฏรอยเขียวช้ำ เมื่อเทียบกับท่าทางสง่างามสูงส่งตอนที่เดินขึ้นมาเมื่อครู่แล้ว ตอนนี้ดูอนาถยิ่งนัก