บทที่ 268

บทที่ 268

สายตาของเจิ้นอ๋องกวาดมองไปที่คนกลุ่มหนึ่ง ชายารองหลิ่วจ้องมองเขาด้วยท่าทางบอบบางไร้ที่พึ่งพิง มือข้างหนึ่งทาบอยู่บนหน้าท้องแบนราบ เอ่ยด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ "ท่านอ๋อง เชี่ยเซินรู้ว่าตั้งแต่ตบเท้าเข้าจวนอ๋องมา พระชายาและจวิ้นจู่ต่างก็ไม่ชอบเชี่ยเซิน ทว่าบัดนี้เชี่ยเซินตั้งครรภ์แล้ว ทั้งยังไม่กระทบกระเทือนถึง—"

"ชายารองหลิ่วพูดเช่นนี้กังวลเรื่องใดกันหรือ" จวิ้นจู่หยุนเหอเอ่ยขัดจังหวะคำพูดของอีกฝ่ายด้วยความรังเกียจ นางเบะปาก "บุรุษที่ชายารองหลิ่วอยากแต่งด้วยแต่แรกหาใช่พระบิดาไม่ แต่เป็นผู้อื่นต่างหาก ทว่ามีบางคนไม่ยอมแต่งให้ แผนการจึงล่มไม่เป็นท่า ถึงต้องจำยอมให้จวนอ๋องรับตัวไว้"

เรื่องในอดีตทุกคนต่างรู้ดี ทว่ามีเพียงจวิ้นจู่หยุนเหอคนเดียวที่กล้าเอ่ยออกมาตรงๆ สีหน้าของเจิ้นอ๋องไม่สู้ดีนัก "หยุนเหอ!"

จวิ้นจู่หยุนเหอทำหน้าคอตกด้วยความน้อยใจ "พระบิดา ตั้งแต่ชายารองหลิ่วก้าวเข้าจวนมา พระมารดาต้องอกสั่นขวัญแขวนอยู่หลายครั้ง เห็นแก่ที่นางยังเด็กจึงไม่ได้ถือสาหาความ แต่วันนี้กลับได้คืบจะเอาศอกบังอาจวางแผนเล่นงานน้องอิ่งจนไปแตะต้องเกล็ดมังกรของพระมารดา พระบิดาจะนิ่งดูดายไม่ได้นะเพคะ!"