บทที่ 269

บทที่ 269

ภายในเวลาหนึ่งเดือน เมืองหลวงจัดงานมงคลติดต่อกันสองงาน จวนอ๋องเจิ้นจัดงานแต่งสะใภ้และจัดงานออกเรือนให้บุตรสาว แตกต่างจากความเรียบง่ายตอนออกเรือน งานแต่งงานของบุตรชายรองจวนอ๋องเจิ้นที่ตบแต่งคุณหนูตระกูลสิงกลับจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เป็นพิเศษ

ตั้งแต่เช้าตรู่ เสียงประทัดดังสนั่นไปทั่วท้องถนน

ชายาอ๋องเจิ้นก็นานทีปีหนที่จะสวมใส่ชุดมงคล ประดับประดาปิ่นไข่มุกรายล้อมขลับข้างขมับ มองดูเงาของตนเองในกระจกแล้วพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"ลูกรู้สึกว่าพักนี้พระมารดามีสีพระพักตร์ที่ดีขึ้นมากเพคะ" จวิ้นจู่หยุนเหอซบอิงแนบชิดข้างกายชายาอ๋องเจิ้น บนใบหน้าประดับรอยยิ้ม

"จู่ ๆ ก็กำจัดเสี้ยนหนามในใจไปได้ตั้งสองคนย่อมรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจเป็นธรรมดา" ชายาอ๋องเจิ้นแย้มยิ้ม

เวลานั้นเด็กรับใช้เอ่ยรายงานว่า "พระชายา ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลหลิ่วมาแล้วเพคะ"

เมื่อได้ยินดังนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของชายาอ๋องเจิ้นก็หุบลงเล็กน้อย นางยกมุมปากขึ้นโดยไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเคือง และมีคำสั่งให้คนเชิญฮูหยินผู้เฒ่าหลิ่วเข้ามา

เรื่องของพระชายารองหลิ่ว ทางตระกูลหลิ่วยังไม่ล่วงรู้

วันนี้จวนอ๋องเจิ้นจัดงานมงคล ตามความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลหลิ่วกับจวนอ๋องเจิ้นย่อมเป็นแขกผู้มีเกียรติในงานอยู่แล้ว ไม่นานฮูหยินผู้เฒ่าหลิ่วก็มาถึงด้วยใบหน้าอิ่มเอิบเบิกบาน นางเอ่ยทักทายชายาอ๋องเจิ้นด้วยรอยยิ้มว่า "พระชายา"