กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 264
ยามสายัณห์
เมื่อส่งแขกกลับไปหมดแล้ว ฮูหยินจั่นกำกล่องหยกในมือไว้แน่น เลิกเรียวคิ้วยาวขึ้นเล็กน้อย สาวใช้จึงเอ่ยขึ้นว่า "เมื่อครู่ก่อนที่ฮูหยินผู้เฒ่าจงจะจากไป ได้ทิ้งคำพูดไว้ประโยคหนึ่งเจ้าค่ะ"
"คำพูดใดหรือ"
"ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวว่า วันนี้ฮูหยินผู้เฒ่าฉินได้เดินทางไปที่จวนกั๋วกงมาเจ้าค่ะ"
เมื่อฮูหยินจั่นได้ยินดังนั้น โทสะระหว่างคิ้วก็ลดลงไปมากจริง ๆ นางครุ่นคิดอยู่เนิ่นนานก่อนจะถอนหายใจยาว แล้วหมุนตัวไปเยี่ยมเยียนจั่นว่านหลิง
"ฮูหยิน พระชายารัชทายาทเสด็จมาแล้วเจ้าค่ะ"
"พระชายารัชทายาทหรือ" ฮูหยินจั่นประหลาดใจ "ตั้งแต่เมื่อใดกัน"
"หลังจากที่จวิ้นจู่หยุนเหอมาได้หนึ่งก้านธูปเจ้าค่ะ พระชายารัชทายาททรงกำชับว่าไม่ต้องรบกวนทางห้องโถงด้านหน้า"
ฮูหยินจั่นได้ยินดังนั้นจึงรีบไปยังเรือนหลังทันที และเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยหลายคนจริง ๆ จิ่นชูนั่งอยู่ข้างเตียงคอยพูดคุยเป็นเพื่อนจั่นว่านหลิง