กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 265
ถานซื่อพาหมอหลวงรีบเดินทางไปที่จวนตระกูลฝางตั้งแต่ยามดึก ถูกเด็กรับใช้พาเดินนำเข้าสู่เรือนพักตลอดทาง ทว่ายังไม่ทันได้เข้าใกล้ก็พลันได้ยินเสียงด่าทอผสมปนเปไปกับเสียงร่ำไห้ดังระงมไปทั่ว
เด็กรับใช้แสดงสีหน้ากระอักกระอ่วนใจออกมา
ถานซื่อทำเป็นหูทวนลม ฝีเท้าก้าวเดินช้าลงเล็กน้อย ชั่วครู่ต่อมาเสียงด่าทอจึงสงบลง เป็นฮูหยินฝางที่ออกมารับหน้าด้วยตนเอง "ยามวิกฤตเช่นนี้เหตุใดฮูหยินรองถึงมาเยือนได้เล่า"
"ข้ามาส่งเทียบเชิญ"
"เทียบเชิญหรือ?" ฮูหยินฝางขมวดคิ้วมุ่น หยุดชะงักไปครู่หนึ่งจึงผายมือไปทางด้านใน "เชิญฮูหยินทางนี้"
ทางด้านฉินซื่อเมื่อทราบข่าวว่าถานซื่อมาเยือนก็รีบรุดมาทันที เมื่อถานซื่อได้พบหน้าฉินซื่ออีกครั้งแทบจะจำสภาพเดิมไม่ได้ ผ่านไปเพียงไม่กี่วันฉินซื่อกลับดูแก่ชราลงไปถนัดตา ระหว่างคิ้วเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าที่ปกปิดไว้ไม่มิด แม้กระทั่งฝีเท้าก็ยังก้าวเดินเซไปเซมา