เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 256
เมื่อครู่นี้คุณหนูสี่เพิ่งกลับมาถึงเรือน ครั้นมองเห็นแพรแดงประดับประดาทั่วทั้งเรือน โทสะก็พลุ่งพล่านขึ้นมา นางคว้าแจกันบนโต๊ะขึ้นมาปาลงพื้นอย่างแรง
เพล้ง!
เสียงดังสนั่นหู
"ทำอะไรกัน?" ชายารองหลิ่วก้าวเข้ามาหยุดอยู่ที่ธรณีประตู เกือบจะถูกแจกันใบนั้นปาใส่เข้าพอดี นางจึงสะดุ้งถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ
คุณหนูสี่ชำเลืองมองชายารองหลิ่วแวบหนึ่ง ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงด้วยใบหน้าบึ้งตึง หน้าอกยังคงกระเพื่อมขึ้นลงด้วยแรงหอบหายใจถี่กระชั้น "เจ้าก็มาดูความตลกขบขันของข้าเหมือนกันสินะ?"
ชายารองหลิ่วส่ายหน้า "พวกเราคือตั๊กแตนที่อยู่บนเชือกเส้นเดียวกัน ถึงเวลานี้แล้ว ใยต้องพูดจาไม่น่าฟังมาทิ่มแทงใจกันอีก"
เมื่อได้ยินดังนั้น คุณหนูสี่จึงสงบลงได้บ้าง นางไล่สาวใช้ให้ออกไปเฝ้าอยู่หน้าประตู ก่อนจะหันมามองชายารองหลิ่ว "เด็กในครรภ์ของจั่นว่านหลิงรักษาไว้ได้แล้ว..."
"เด็กในครรภ์ของนางรักษาไว้ได้ ทั้งหมดต้องยกความดีความชอบให้พระชายา"
คุณหนูสี่ชะงักไป