บทที่ 254

บทที่ 254

"องค์หญิงหรือ" เมื่อฉินซื่อได้ยินข่าวจากที่บ้าน นางก็เดือดดาลจนแทบคลุ้มคลั่ง ทนสนใจคัดคอกคัมภีร์ในมือไม่ไหว รีบรุดตรงไปยังห้องโถงใหญ่และบังเอิญชนเข้ากับฮูหยินผู้เฒ่าฉินที่เพิ่งกลับมาพอดี "ท่านแม่ องค์รัชทายาททรงสถาปนาหลิงเอ๋อร์เป็นองค์หญิงแล้วหรือเจ้าคะ"

ฮูหยินผู้เฒ่าฉินปรือเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย เอ่ยตอบรับเรียบๆ ว่า "อืม"

"ท่านแม่ เหตุใดท่านถึงไม่ยอมทักท้วงไว้เล่าเจ้าคะ" ฉินซื่อกระทืบเท้าด้วยความโกรธ "ภรรยาที่ดีอยู่ดีๆ ไยจึงกลายเป็นองค์หญิงไปได้ ส่วนจิ่นอวี๋กลับกลายเป็นบุตรเขยแต่งเข้าเสียได้ อีกทั้งยังไม่ใช่องค์หญิงเพียงในนาม ข้าได้ยินมาว่าองค์รัชทายาททรงพระราชทานดินแดนศักดินาให้แก่หลิงเอ๋อร์ ทั้งยังพระราชทานจวนองค์หญิงให้อีกด้วย เช่นนี้ภายภาคหน้ามิใช่ว่าต้องย้ายไปอยู่ที่จวนองค์หญิงหรอกหรือเจ้าคะ"

พอคิดถึงเรื่องนี้ ฉินซื่อก็ร้อนรนจนนั่งไม่ติด นางร้องไห้สะอื้นพรางเช็ดน้ำตา "ฝ่าบาททรงเอาใจตระกูลจั่น แล้วเคยทรงคิดถึงตระกูลฉินบ้างหรือไม่เล่า หลายปีมานี้ตระกูลฉินก็จงรักภักดีมาโดยตลอด จะปฏิบัติกับผู้หนึ่งผู้ใดด้วยความลำเอียงเช่นนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ"