บทที่ 240

บทที่ 240

พริบตาเดียวก็ถึงวันจัดงานมงคลสมรสของตระกูลจั่น บรรยากาศครึกครื้นยิ่งนัก การสอบได้จอหงวนและเข้าห้องหอในวันเดียวกันถือเป็นสองเรื่องน่ายินดีในชีวิต

จิ่นชูลั่นวาจากับเฉาซีไว้ว่าจะอนุญาตให้เขาไปร่วมชมพิธี

นางจึงพาเขาและเล่อเยี่ยนออกเดินทางไปตั้งแต่เช้าตรู่ ทั้งสองส่งเสียงเจี๊ยวจ้าวตื่นเต้นกันตลอดทาง

ได้ยินเสียงประทัดดังติดต่อกันมาแต่ไกล

ฮูหยินจั่นรู้ว่าจิ่นชูจะมา จึงมารอคอยอยู่ที่นี่ตั้งแต่เนิ่นๆ เมื่อเห็นเด็กทั้งสองคนมาถึง นางก็ทักทายหยอกล้อกับเด็กทั้งสองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกำชับซ้ำๆ ว่า "วันนี้คนเยอะ ต้องปกป้ององค์น้อยทั้งสองพระองค์ให้ดีนะเพคะ"

"เจ้าค่ะ"

ฮูหยินจั่นฉวยจังหวะที่ไม่มีคนอยู่สอบถามถึงเรื่องเฉินเกอเอ๋อร์

"ร่ำเรียนกฎระเบียบอยู่ในวังหลวง"

"พระชายารัชทายาททรงคิดจะรั้งตัวเฉินเกอเอ๋อร์ไว้จริงๆ หรือเพคะ" ฮูหยินจั่นเอ่ยถามอย่างสงสัย "เด็กอายุห้าขวบรู้ความหมดแล้ว เดิมทีเป็นเจ้านาย แต่บัดนี้กลับมาเป็นเพื่อนศึกษาเล่าเรียน หากมีผู้ใดจงใจยุยงเสี้ยมสอน จะไม่เสียคนเอาหรือเพคะ"