กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 202
ประตูจวนตระกูลฉินปิดสนิท ฮูหยินผู้เฒ่าฉินกุมมือหลานชายไว้ไม่ยอมปล่อย ความตื่นเต้นดีใจจนแทบไม่มีคำใดจะเอ่ยบรรยายออกมาได้
นางรู้ว่าองค์รัชทายาททรงวางแผนการและวางรากฐานไว้ตั้งแต่เนิ่นนานแล้ว
ฉินจิ่นอวี๋สามารถได้รับความไว้วางใจจากองค์รัชทายาท ในภายภาคหน้ายังต้องกลัวว่าจะไร้ซึ่งอนาคตอีกหรือ
ฮูหยินผู้เฒ่าฉินมิได้ซักถามสิ่งใดมากความ ดึงมือเขาไว้แล้วเอ่ยกำชับว่า "ช่วงนี้ต้องขอบคุณหลิงเอ๋อร์ที่คอยอยู่เป็นเพื่อน เพิ่งอภิเษกสมรสกันได้ไม่นานก็ต้องจากบ้านไป ไร้ซึ่งคนคอยอยู่เคียงข้างดูแล ในเมื่อกลับมาแล้วก็อยู่เป็นเพื่อนหลิงเอ๋อร์ให้มากหน่อย ช่วงนี้การทำความเคารพยามเช้าค่ำไม่ต้องมาแล้วก็ได้"
"ท่านแม่..." ฮูหยินฉินอุทานด้วยความตกใจ "เป็นเพียงการแยกจากกันไม่กี่เดือน แท้จริงแล้วก็ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่เป็นเพื่อนกันทุกวันกระมัง จะเสียธรรมเนียมปฏิบัติเอาได้"
ฮูหยินผู้เฒ่าฉินเหลือบมองฮูหยินฉินแวบหนึ่ง "ตัวข้าคนแก่ผู้นี้อายุมากแล้ว นอนหลับก็ตื้น การมาคารวะกลับทำให้ข้าไม่สบายใจเสียมากกว่า"