บทที่ 203

บทที่ 203

ท่านผู้เฒ่ามู่หรงลงมือบีบคอมู่หรงจือจวินด้วยตนเอง กว่านางจะสิ้นลมหายใจผ่านไปเนิ่นนานเพียงใดเขาจึงยอมคลายมือออก มู่หรงจือจวินเบิกตากว้างด้วยความไม่ยินยอม

"จือจวิน!" โจวซื่อหวีดร้องเสียงหลง พุ่งเข้าไปเขย่าร่างนั้น หันกลับมามองท่านผู้เฒ่ามู่หรงด้วยความเจ็บปวดปานจะขาดใจพร้อมกับถลึงตาใส่ "จือจวินทำผิดอันใด นางคือสามี คือบุตรชายของนาง เป็นมู่หรงเซียนหยุนต่างหากที่แย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรเป็นของจือจวินไป!"

โจวซื่อค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นยืน นัยน์ตาทั้งสองข้างแดงก่ำจ้องเขม็งไปยังท่านผู้เฒ่ามู่หรง ทุบอกตัวเองแล้วแผดเสียงถามด้วยความโกรธแค้น "ข้าแต่งให้ท่านเป็นฮูหยินรอง นับว่าเป็นการแต่งลงต่ำแล้ว ต้องทนรับความคับอกคับใจสารพัด เหตุใดบุตรชายและบุตรสาวของข้ายังต้องถูกกดขี่ให้อยู่ใต้เท้าผู้อื่นอีกเล่า"

เพี๊ยะ!