บทที่ 183

บทที่ 183

ฝ่ามือของฮ่องเต้เป่ยเหลียงชุ่มโชกไปด้วยเม็ดเหงื่อละเอียด สองเท้าคล้ายถูกถ่วงด้วยแท่งเหล็กหนักหลายสิบชั่ง ทั้งหนักอึ้งและชาจนก้าวเดินไม่ออก

"เจิ้นอ๋องจงใจจะหยามพระพักตร์เสด็จพ่อ หากเสด็จพ่อเสด็จออกนอกเมือง มิเท่ากับติดกับดักอันชั่วร้ายของเจิ้นอ๋องหรอกหรือ? หากเกิดเจิ้นอ๋องไร้สัจวาจาขึ้นมาเล่าจะทำเช่นไร?" จีเชินก้าวออกมารายงาน "แผ่นดินจะขาดองค์กษัตริย์แม้แต่วันเดียวไม่ได้ ลูกไม่เห็นชอบให้เสด็จพ่อเสด็จออกนอกเมือง องค์รัชทายาททรงเป็นรัชทายาทผู้สืบทอดบัลลังก์ ทรงรับเบี้ยหวัดจากราษฎรทั่วหล้า เสด็จไปในครานี้จึงเหมาะสมที่สุดพะยะค่ะ"

ฮ่องเต้เป่ยเหลียงพยักหน้ารับทันที "กล่าวได้ถูกต้องแล้ว"