กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 184
ท่ามกลางสายตาของคนหมู่มากกลับถูกลดขั้นลงเป็นจวินกุ้ยเหริน ทั้งยังถูกกระชากมงกุฎหงส์และชุดเสื้อคลุมปักลายหงส์ออก มู่หรงจือจวินมีความรู้สึกอยากจะตายเสียให้รู้แล้วรู้รอด ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำจ้องมององค์รัชทายาทเขม็ง
จีเชินยืนอยู่ข้างกายองค์รัชทายาท หมัดทั้งสองข้างกำแน่นจนส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด
"องค์รัชทายาท" ฮ่องเต้เป่ยเหลียงกดเสียงต่ำลง
จีเฉิงถิงเงยหน้าขึ้น สายตาสอดประสานอยู่ในระดับเดียวกับฮ่องเต้เป่ยเหลียง "เจิ้นมีรับสั่งให้เจ้าออกไปนอกเมือง เจรจากับเจิ้นอ๋อง และไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ต้องจับกุมตัวคนมาให้ได้"
เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา อย่าว่าแต่จีเฉิงถิงเลย แม้แต่เหล่าขุนนางทั้งราชสำนักก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ การใช้กำลังคนเพียงหนึ่งหมื่นนายไปต่อกรกับกองทัพหกแสนนายของเจิ้นอ๋องน่ะหรือ
ช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันเสียยิ่งกว่านิยาย
"หากทำไม่สำเร็จ..."