กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 179
เมื่อราชโองการส่งมาถึงจวนมู่หรง มีผู้คนคุกเข่าแน่นขนัดเป็นแพ มู่หรงจือจวินอยู่แถวหน้าสุด มือสองข้างกำราชโองการสีทองอร่ามไว้แน่นด้วยความตื่นเต้นยินดีถึงขีดสุด
"เฉินนวี่ขอรับพระราชกรุณา"
หลังจากมู่หรงจือจวินลุกขึ้นยืน
เหล่าขันทีและนางกำนัลที่มาส่งราชโองการด้านหลังต่างพากันคุกเข่าลงพร้อมเพรียง "ถวายพระพรฮองเฮาเพคะ ขอพระองค์ทรงพระเจริญ เชียนซุ่ย เชียนซุ่ย เชียนเชียนซุ่ย"
เสียงตะโกนดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนก้องไปทั่วทั้งจวนมู่หรง
มู่หรงจือจวินตื่นเต้นเร้าใจจนหัวใจแทบโลดระคน ยื่นมือเรียวบางออกไปยกขึ้นเล็กน้อย "พวกเจ้าไม่ต้องมากพิธี ลุกขึ้นเถิด"
"ขอบพระทัยฮองเฮาเพคะ"
ขันทีจง ขันทีผู้ว่าการกรมวังขยับเข้าไปใกล้ โน้มตัวลงด้วยท่าทางนอบน้อม "ฮ่องเต้มีรับสั่งแล้วพะยะค่ะ ให้พระองค์ทรงวางพระทัยได้ทุกเรื่อง ในวังกำลังเลือกวันมงคลอยู่พะยะค่ะ"
"แล้วอานจวิ้นหวางเล่า"