บทที่ 177

บทที่ 177

ฮ่องเต้เป่ยเหลียงรีบเดินทางอย่างเร่งรีบ ในที่สุดก็กลับมาถึงตำหนักว่าราชการอี้เจิ้งก่อนการเข้าเฝ้าเช้า ทรงผลัดเปลี่ยนเป็นฉลองพระองค์ลายมังกร ประทับบนพระเก้าอี้มังกร แล้วกวาดสายตาสำรวจเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊

เพียงสายตาเดียว โหวซุ่นอานที่อยู่ในหมู่คนก็ก้าวออกมารายงาน "ทูลฝ่าบาท ตำแหน่งวังกลางว่างเว้นมาหลายปี วังหลังไม่อาจไร้ผู้ปกครอง ขอฝ่าบาททรงสถาปนาฮองเฮาองค์ใหม่ เพื่อแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของเป่ยเหลียงพะยะค่ะ"

"ขอฝ่าบาททรงสถาปนาฮองเฮาองค์ใหม่พะยะค่ะ"

ขุนนางผู้เฒ่าสองสามคนก้าวออกมารับคำ

ในจำนวนนั้น ขุนนางหอดูดาวหลวงก็ก้าวออกมาคุกเข่าลงกับพื้น "หากสถาปนาฮองเฮาองค์ใหม่ได้ ย่อมเป็นนิมิตหมายแห่งหงส์มังกรสอดประสาน ทำให้อานุภาพแห่งแคว้นเป่ยเหลียงเจริญรุ่งเรืองพะยะค่ะ"

คำสรรเสริญเยินยอพรั่งพรูออกมาทีละประโยค

ฮ่องเต้เป่ยเหลียงมีสีหน้าราบลื่นลง สายตาร่วงหล่นลงบนร่างองค์รัชทายาทที่ยืนอยู่หน้าสุด "องค์รัชทายาทมีความเห็นอย่างไร"

จีเฉิงถิงซึ่งถูกเอ่ยนามประสานมือเอ่ย "การสถาปนาฮองเฮาองค์ใหม่แห่งเป่ยเหลียงเป็นสิ่งที่ประชาชนปรารถนา เหล่าขุนนางต่างสรรเสริญ เอ๋อร์เฉินย่อมเห็นพ้องด้วย เพียงแต่..."

เมื่อเปลี่ยนกระแสคำพูด จีเฉิงถิงก็ทำท่าคล้ายมีคำพูดแต่หยุดไว้ ฮ่องเต้เป่ยเหลียงเลิกคิ้วขึ้น "เพียงแต่อะไร"