บทที่ 171

บทที่ 171

หลินอวิ้นเจาโค้งกายย่อตัวลง สายตาระดับเดียวกับเฉินเกอเอ๋อร์ "เจ้าฉลาดและรักการเรียน วันหน้าย่อมต้องเข้าตาพระบิดาของเจ้าได้แน่ เฉินเกอเอ๋อร์ อนาคตของพระมารดาฝากไว้ที่เจ้าแล้ว"

เฉินเกอเอ๋อร์พยักหน้าด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง จากนั้นจึงเอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในตำหนักว่าราชการอี้เจิ้งในวันนี้ รวมถึงการทดสอบของฮ่องเต้เป่ยเหลียง และคำวิจารณ์ของราชครูไท่ฟู่

ยามนี้สีหน้าของหลินอวิ้นเจาเริ่มผิดเพี้ยนไป นางยื่นมือไปกดไหล่ของเฉินเกอเอ๋อร์ไว้แน่น "วิถีแห่งผู้ครองแผ่นดิน?"

เฉินเกอเอ๋อร์เจ็บจนขมวดคิ้ว "พระมารดา ท่านทำข้าเจ็บ"

"ผู้ใดเป็นคนสอนให้เจ้าพูดเช่นนี้" น้ำเสียงของหลินอวิ้นเจาสั่นเทา

"ทะ... ท่านย่าทวด!"

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของหลินอวิ้นเจาซีดเผือด นางยังไม่ยอมแพ้เอ่ยถามต่อ "เช่นนั้นเสด็จปู่ยังสอนอันใดเจ้าอีก แล้วเฉาซีเล่าตอบเช่นไร"

"เฉาซี?" เฉินเกอเอ๋อร์เบะปาก "เฉาซีเอาแต่ปีนต้นไม้ลอดช่องสุนัข แม้แต่ที่วางพู่กันที่เสด็จปู่พระราชทานให้เขาก็ยังทำตกแตก ไฉนเลยจะเทียบข้าได้"