บทที่ 168

บทที่ 168

ภายนอกดูเหมือนจั่นว่านหลิงจะยอมใจอ่อนแล้ว แต่ฉินจิ่นอวี๋รู้จักอุปนิสัยของนางดี จึงพาตัวนางกลับตระกูลจั่น และนำของขวัญล้ำค่าไปเข้าพบแม่ทัพจั่นและฮูหยินจั่น

ฮูหยินจั่นสะดุ้งตกใจ เมื่อทราบเรื่องที่ฉินฟางอวี๋ถูกไทเฮาเรียกตัวเข้าวังอย่างกะทันหัน นางก็นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน

พอได้ยินว่าคนจากตระกูลฉินมาเยือน ฮูหยินจั่นก็แทบตกใจกลัว เกรงว่าจะเกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นอีก

หลังจากฉินจิ่นอวี๋กล่าวถึงจุดประสงค์ในการมาเยือน ฮูหยินจั่นจึงค่อยโล่งอกลงได้ นางเหลือบมองบุตรสาวที่ทำหน้ามุ่ยด้วยความไม่พอใจแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปสั่งการว่า "พาคุณหนูเข้าห้องไป นับจากนี้หากไม่มีคำสั่งจากแม่ ห้ามก้าวเท้าออกจากห้องก้าวเดียว!"

ฮูหยินจั่นสั่งสาวใช้ข้างกาย พร้อมกับส่งสายตาที่มีความหมายลึกซึ้ง สาวใช้เข้าใจทันทีจึงเกลี้ยกล่อมให้จั่นว่านหลิงถอยตัวออกไป

ก่อนไปจั่นว่านหลิงเหลือบมองฉินจิ่นอวี๋แวบหนึ่ง แล้วกระซิบกระซาบว่า "เรื่องที่เราตกลงกันไว้ อย่าลืมเสียล่ะ"

ฉินจิ่นอวี๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงพยักหน้า

ต่อให้จั่นว่านหลิงไม่เอ่ยปาก เขาก็ตั้งใจจะทำเช่นนั้นอยู่แล้ว เพียงแต่บางครั้งบุรุษมักรักหน้าตา หากเลื่อนขั้นให้ฉางชิ่งตรงๆ เกรงว่าจะยิ่งทำให้อีกฝ่ายเสียหน้าเปล่าๆ