บทที่ 157

บทที่ 157

เดือนมิถุนายน

องค์รัชทายาทเสด็จกลับเมืองหลวง

ขุนนางบู๊บุ๋นตั้งแถวต้อนรับสองข้างทาง เสียงอิกทึกครึกโครมยิ่งนัก จีเฉิงถิงทรงขี่ม้า โดยมีเฉาซีอยู่ภายในอ้อมพระองค์ แอบหลบอยู่ใต้ผ้าคลุมเผยให้เห็นเพียงดวงตาทั้งสองข้างคอยชะเง้อคอมองดูผู้คนภายนอก

ยามเห็นขุนนางผู้ใดผ่านเข้ามา จีเฉิงถิงจะทรงอธิบายให้ฟัง "เวินชางโหว, เสนาบดีกรมพิธีการ, ราชบุตรเขยคนที่สาม..."

เฉาซีพริบตาปริบๆ จดจำผู้คนเหล่านี้ไว้ในใจจนหมดสิ้น

กระทั่งถึงหน้าประตูวังจึงทรงพลิกพระกายลงจากม้า ทรงจัดการส่งตัวเด็กน้อยให้อยู่ในความดูแลของฉางชิ่งอย่างแนบเนียน โดยมีฉางชิ่งคอยก้าวตามติดไม่ห่างกาย

ผู้คนจำนวนมากยกขบวนแห่แหนกันเข้าสู่ภายในวัง

ฮ่องเต้เป่ยเหลียงทรงรอคอยอยู่ ณ ตำหนักว่าราชการอี้เจิ้งตั้งแต่เนิ่นๆ จีเฉิงถิงทรงจูงพระหัตถ์เด็กไว้คนละข้าง เสด็จดำเนินมาถึงเบื้องหน้าพระแท่นแล้วโน้มพระกายทำความเคารพ

"เอ๋อร์เฉินถวายบังคมเสด็จพ่อ ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ว่านซุ่ย ว่านซุ่ย ว่านว่านซุ่ย"