บทที่ 149

บทที่ 149

เรือนถิงหลาน

จิ่นชูได้ยินว่าองค์รัชทายาทเสด็จกลับมาแล้ว นางกำเตาอุ่นมือในมือแน่น รออยู่ครู่หนึ่งคนก็มาถึงจริง ๆ จีเฉิงถิงสะบัดหิมะบนตัวออก รอจนไอเย็นจางหายไปจึงก้าวเข้าไป

"ฝ่าบาท" จิ่นชูยืนขึ้น

จีเฉิงถิงกุมมือนาง พลางสำรวจขึ้นลง "นอกจากท้องที่ใหญ่ขึ้นแล้ว ผอมลงไปหมด"

เหล่าสาวใช้รู้ความจึงถอยออกไป

ภายในห้องเหลือเพียงคนทั้งสอง จิ่นชูบีบมือเขาแน่น "ชิงเหอ..."

"ตระกูลชุ่ยแห่งชิงเหอหลายปีมานี้ความกล้าใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ กูยังปลีกตัวจัดการตอนนี้ไม่ได้ เจ้าวางใจเถิด สิ่งใดที่เป็นของตระกูลเซิ่ง กูจะทวงคืนให้เจ้าอย่างแน่นอน"

เมื่อดูท่าทางของจีเฉิงถิงแล้วไม่คล้ายคนกำลังกริ้ว ทั้งยังไม่เหมือนคนที่ไม่รู้เรื่อง จิ่นชูขยับริมฝีปาก สุดท้ายจึงไม่ได้กล่าวต่อ