กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 119
ตำหนักบูรพายังคงเงียบสงัด หงจือยืนอยู่ตรงระเบียงคอยชะเง้อคอมองออกไปด้านนอกเป็นระยะ
เปรียบเทียบกับความกระวนกระวายใจของหงจือแล้ว สิ่งที่จิ่นชูใส่ใจมากกว่าคือฮ่องเต้เป่ยเหลียงจะทรงเชื่อคำพูดของแม่ทัพจั่นหรือไม่ นางประคองถ้วยชาไว้ในมือพลางใช้ความคิด
"พระชายารัชทายาท องค์ชายรองขอเข้าเฝ้า" หงจือเอ่ยเตือน
จิ่นชูเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย นางวางถ้วยชาในมือลงแล้วลุกขึ้นยืน "เชิญเข้ามา"
นางยืนมองอยู่ที่ระเบียงและเห็นจีเชินสาวเท้าก้าวเข้ามาด้วยความเร่งรีบ ในมือยังถือกล่องแพรมาด้วย สีหน้าของจีเชินร้อนรนยิ่งนัก "พระชายารัชทายาท หม่อมฉันอยากไปเยี่ยมเหลียงตี้เยี่ยน"
"เหลียงตี้เยี่ยนแท้งบุตร ไม่สะดวกออกรับแขก"
"พระชายารัชทายาท หม่อมฉันกับเหลียงตี้เยี่ยนเติบโตมาด้วยกัน เป็นญาติสนิทมิตรสหาย ไม่ใช่แขกคนอื่นเสียหน่อย"
มุมปากของจิ่นชูยกขึ้น "พวกเจ้าไม่ได้มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดกัน อีกอย่างเหลียงตี้เยี่ยนเป็นคนของตำหนักบูรพา องค์ชายรองซึ่งเป็นบุรุษภายนอกจะเข้าไปเยี่ยมเหลียงตี้เยี่ยนที่เพิ่งแท้งบุตร ช่างไม่เหมาะสมเอาเสียเลย"
"พระชายารัชทายาททรงกังวลว่าเหลียงตี้เยี่ยนจะเผลอพลั้งปากพูดอะไรออกมา จนทำให้ความลับรั่วไหลหรือ" จีเชินย้อนถาม เขากลั้นใจอดทนกล่าวต่อว่า "หากหม่อมฉันทูลขอองค์รัชทายาท พระองค์ย่อมไม่ขัดขวางเป็นแน่!"