บทที่ 111

บทที่ 111

ฝีมือของหงจือรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง บนลูกประคำถูกย้อมด้วยกลิ่นอายเสน่หา กลิ่นหอมจางๆ ลอยเข้าปะทะ จิ่นชูสูดลมหายใจเข้าลึกตามสัญชาตญาณเพื่อกลั้นหายใจไว้

"นู๋ปี้สืบมาแล้วเจ้าค่ะ วันนี้ฮ่องเต้พลิกป้ายตำหนักอี้คุน" เฟยซวงเอ่ยขึ้น

จิ่นชูเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามเย็นที่เริ่มมืดสลัวลงเล็กน้อย ก่อนจะแย้มยิ้มออกมา

ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม

พระชายารัชทายาทแห่งตำหนักบูรพาจู่ๆ ก็เป็นลมหมดสติไป ทั่วทั้งร่างผุดผื่นแดงขึ้นมาเป็นเม็ดหนาแน่น ไข้สูงไม่ยอมลด จึงต้องเชิญหมอหลวงจางมา

หลังจากหมอหลวงจางตรวจชีพจร สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"หมอหลวงจาง พระชายารัชทายาทเป็นอะไรกันแน่เพคะ นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว เมื่อไม่กี่วันก่อนก็เป็นเช่นนี้ เกือบจะเอาชีวิตไม่รอดแล้ว"

หมอหลวงจาง อ้ำๆ อึ้งๆ "อ, อาจจะกินอะไรผิดสำแดงกระมัง เวยเฉินจะจัดเทียบยาให้สักสองชุด คงจะบรรเทาลงได้ขอรับ"

เฟยซวงกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจน้ำตาคลอเบ้า