บทที่ 109

บทที่ 109

ยามราตรีเยือกเย็นยิ่งนัก จิ่นชูแช่กายอยู่ในอ่างน้ำ สองแขนโอบกอดร่างตนเองไว้ ทั่วร่างห้าอวัยวะภายในคล้ายถูกเปลวเพลิงแผดเผา ก้อนน้ำแข็งถูกเติมลงไปทีละถัง ความเย็นยะเยือกเสียดกระดูกทำให้ร่างนางสั่นเทิ้มท่ามกลางความทรมานแสนสาหัส

หงจือคอยแตะชีพจรตรวจดูอยู่เป็นระยะ คิ้วยังคงขมวดมุ่นไม่คลาย

ความเย็นทำให้ฟันของจิ่นชูกระทบกันกึกกัก "เพิ่ม... เพิ่มอีก ข้าทานทนไหว"

"พระชายารัชทายาท..." หงจือรู้สึกปวดใจยิ่งนัก

หลายครั้งที่จิ่นชูเกือบจะหมดสติไป นางต้องกัดปลายลิ้นไว้เพื่อเรียกสติกลับคืนมาเพียงน้อยนิด เทียบกันแล้วความเจ็บปวดที่ฝ่าเท้าในยามนี้ย่อมไม่นับเป็นอันใดเลย

เอี๊ยด

ประตูกลถูกผลักเปิดออก

จีเฉิงถิงก้าวเข้ามาพร้อมสายลม ล้วงแขนช้อนตัวอุ้มจิ่นชูขึ้นจากอ่างน้ำรวดเร็ว ดึงเข้าสู่อ้อมกอดแล้วกอดไว้แน่น