บทที่ 108

บทที่ 108

จีเฉิงถิงเก็บสีหน้า ประสานมือคารวะก้าวขึ้นหน้า "เสด็จพ่อ"

สายตาของฮ่องเต้เป่ยเหลียงตกลงบนร่างของจีเฉิงถิง ขมวดคิ้วเล็กน้อย "องค์รัชทายาทเดินทางรอนแรมตลอดคืน ดูท่าทางสีหน้าไม่สู้ดีนัก เจ้าเป็นรัชทายาทแห่งเป่ยเหลียง ต้องดูแลรักษาร่างกายให้ดี"

"ขอบพระทัยเสด็จพ่อที่เป็นห่วง"

"อืม"

หลังจากสนทนากันไม่กี่คำ ฮ่องเต้เป่ยเหลียงจึงเข้าสู่เรื่องสำคัญ "องค์รัชทายาท ราชทูตแคว้นต้าชิ่งถูกตาต้องใจสตรีผู้หนึ่ง นางมีใบหน้าคล้ายคลึงกับเหลียงตี้เซียวอยู่บ้าง น่าเสียดายที่เหลียงตี้เซียวตายได้จังหวะเหมาะเจาะเสียจริง..."

จีเฉิงถิงแสร้งทำเป็นประหลาดใจ

"เจิ้นได้ยินมาว่าวันที่เหลียงตี้เซียวตาย นางเคยคุกเข่าอยู่หน้าตำหนักของพระชายารัชทายาทอยู่เนิ่นนาน มีเรื่องเช่นนี้จริงหรือไม่" น้ำเสียงของฮ่องเต้เป่ยเหลียงมีความไม่พอใจเจืออยู่รางๆ "ไม่ว่าตระกูลเซียวจะทำตัวเช่นไร อย่างไรเสียเหลียงตี้เซียวก็เป็นคนที่เจิ้นพระราชทานให้ พระชายารัชทายาทควรมีความใจกว้างมากกว่านี้"