บทที่ 104

บทที่ 104

จากตำหนักบูรพาไปยังตำหนักฉืออานใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วยาม ตลอดเส้นทางที่ผ่านเหล่าคนในวังต่างก้มกายคำนับนางอย่างนอบน้อม

"ถวายบังคมพระชายารัชทายาท"

ช่วงแรกยังรู้สึกไม่คุ้นชินนัก ทว่านานวันเข้าก็เริ่มชินชาไปเอง

เมื่อมาถึงตำหนักฉืออาน

ภายในตำหนักคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายยาสมุนไพรจาง ๆ นางเดินตามขันทีนางในที่นำทางเข้ามาตลอดทาง ยืนรอที่ระเบียงครู่หนึ่งจึงได้รับอนุญาตให้เข้าไปด้านในตำหนักใน

ไทเฮาหลินเอนกายพิงตั่งอ่อน สีหน้าดูอ่อนแรง ทอดสายตาขึ้นมองจิ่นชูอย่างเกียจคร้าน "พระชายามาแล้วหรือ"

"หม่อมฉันถวายบังคมเสด็จย่าเพคะ"

"ไม่ต้องมากพิธี นั่งลงเถอะ"

เมื่อนั่งลงแล้ว ไทเฮาหลินก็เริ่มไอคอกแคกขึ้นมาอีกครั้ง