บทที่ 91

บทที่ 91

สองนายบ่าวกลับมาถึงจวน แม่นมฟางเห็นเสื้อผ้าของจิ่นชูขาดวิ่น ทั้งมวยผมยังเอียงซ้ายเอียงขวา ใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม "น...นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันเจ้าคะ"

"เจ้านายตกม้า ได้รับความตกใจนิดหน่อยเจ้าค่ะ" เฟยเยี่ยนกล่าว

จิ่นชูรีบสั่งให้คนไปตามหมอหลวงมา ดึงเฟยเยี่ยนให้นั่งลงในห้อง นางยืนอยู่ใกล้จึงได้กลิ่นคาวเลือด คาดเดาว่าเฟยเยี่ยนบาดเจ็บไม่เบาแน่

ไม่นานหมอหลวงก็มาถึง หลังจากการตรวจอาการแล้ว กระดูกข้อมือขวาของเฟยเยี่ยนหักรุนแรงที่สุด นอกนั้นเป็นเพียงแผลภายนอก แค่พักผ่อนอีกสักพักก็หายดี

"เจ้านาย บ่าวไม่เป็นไรเจ้าค่ะ" เฟยเยี่ยนกล่าว

จิ่นชูหันไปสั่งแม่นมฟาง "ต้องการยาอะไรก็ไปเบิกจากห้องคลังได้เลยเจ้าคะ"

แม่นมฟางรับคำทันที

เมื่อมั่นใจว่าจิ่นชูเป็นเพียงแผลภายนอก แม่นมฟางก็พนมมือท่องนะโมพุทธอภิบาลในใจ พร้อมกับทายาตรงบริเวณที่ถลอกปอกเปิก

"เจ้านาย แม่นมกู่ขอเข้าพบที่ประตูหลังเจ้าค่ะ" สาวใช้คนสนิทมายืนรายงานที่ระเบียงทางเดิน