กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 90
ฉีอวี่อานในใจรู้สึกสะท้านวูบอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ลางสังหรณ์บอกว่ามีเรื่องไม่สู้ดี อ้าปากหมายจะเอ่ยอธิบาย ทว่าคนในวังมีมากเกินไป เขาจึงทำได้เพียงกลืนคำพูดนั้นกลับลงไป
"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่?" กั๋วกงฉีลดเสียงต่ำลงเอ่ยถามด้วยความขุ่นเคือง
กั๋วกงฉีพลันรู้สึกว่าบุตรชายคนนี้ชักจะพึ่งพาไม่ได้เข้าไปทุกที ทำเสียเรื่องซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนทำให้จวนกั๋วกงฉีตกเป็นรองอยู่เรื่อย
สายตาของฉีอวี่อานกวาดมองไปยังเงาร่างอาภรณ์สีขาวดั่งจันทร์เสี้ยวที่อยู่ไกลออกไป
คือองค์รัชทายาท!
ต้องเป็นองค์รัชทายาทกับเสนาบดีเซียวร่วมมือกันเป็นแน่!
"เสนาบดีเซียวเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น หากเขาได้เรืองอำนาจ ย่อมไม่ปล่อยจวนกั๋วกงฉีไปแน่" กั๋วกงฉีนึกถึงสีหน้าอึมครึมของเสนาบดีเซียว ในใจก็ยิ่งไร้ซึ่งความมั่นคง
ฉีอวี่อานเอ่ยขึ้น "จวนเสนาบดีเซียวอยู่ได้อีกไม่นานหรอกขอรับ"
ฮ่องเต้พระองค์ปัจจุบันมีนิสัยระแวงสงสัย แม้กระทั่งบุตรชายแท้ ๆ ยังทรงระแวง ทรงไม่พอใจจวนเสนาบดีเซียวมานานแล้ว รอจนทูตสองแคว้นมาถึง ตระกูลเซียวจะต้องล่มสลายอย่างแน่นอน