บทที่ 78

บทที่ 78

เรือนซงถังตระกูลจ้าว

ฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวถอดปิ่นและเครื่องประดับออก ในมือถือเพียงลูกประคำ นั่งคุกเข่าสวดมนต์อยู่บนเบาะรองนั่ง กลิ่นธูปกำยานที่ลอยอวลอยู่ภายในห้องไม่เพียงแต่ไม่ช่วยให้จิตใจสงบลง กลับยิ่งเพิ่มความหงุดหงิดพลุ่งพล่านให้ทวีความรุนแรงขึ้น

"ยังมีข่าวคราวอีกหรือไม่"

"เหล่านู๋เห็นกับตาว่าเข้าไปในจวนกั๋วกงเซิ่ง เป็นแม่ลูกกันแท้ ๆ คุณหนูลูกพี่ลูกน้องก็ยังใจอ่อนยอมพบหน้า" แม่นมกู่กล่าว

ใจอ่อน?

ฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวยิ้มเยาะ "นังเด็กนี่จิตใจอำมหิต หากไม่ใช่เพราะข้าใจอ่อนรับตัวไว้ในตอนนั้น ตระกูลจ้าวคงไม่ต้องมาพินาศย่อยยับถึงเพียงนี้"

เมื่อนึกถึงสถานการณ์ของตระกูลจ้าวในยามนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวก็แค้นเคืองจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน อยากจะให้เซิ่งจิ่นชูต้องตายตกตามกันไปข้าง

จ้าวซื่อคงรั้งให้อยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว

ทว่าหากนางต้องตายในจวนกั๋วกงเซิ่ง เซิ่งจิ่นชูก็จะต้องแบกรับชื่อเสียงเรื่องการบีบคั้นมารดาบังเกิดเกล้าจนตายไปชั่วชีวิต