กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 79
เซิ่งจิ่นชูปลดผ้าคลุมหน้าออก สีหน้าเย็นชาลงขณะเดินกลับ ความจริงเพียงแวบแรกที่เห็นไอ้สารเลวโม่เชินผู้นี้ นางก็รู้สึกรังเกียจถึงขีดสุดแล้ว
"เป็นข้าที่มองคนผิดไปจริง ๆ..." เซิ่งจิ่นชูกัดฟันกรอด หากล่วงรู้มาก่อนว่าโม่เชินจะกลายเป็นอุปสรรคขัดขวางองค์รัชทายาท นางคงลงมือแทงให้ตายคาที่ไปตั้งแต่แรก ปัดกวาดให้พ้นหูพ้นตาน่าจะดีกว่า
ยามนึกถึงองค์รัชทายาท ฝีเท้าของนางก็พลันชะงักลง แล้วเอ่ยสั่งการ "จัดเตรียมผลไม้ที่เพิ่งส่งมาจากไร่นอกเมืองเมื่อวานนี้ให้พร้อม ข้าจะไปเยี่ยมพี่สาวที่จวนแม่ทัพเสียหน่อย"
เฟยเยี่ยนพยักหน้ารับ
ผ่านไปครึ่งชั่วยามรถม้าก็เดินทางมาถึงจวนแม่ทัพ จั่นว่านหลิงมารอคอยอยู่ที่หน้าประตูเรือนตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว พอเห็นบ่าวไพร่ช่วยกันลำเลียงตะกร้าผลไม้ลงมาจากรถม้า นางก็รีบเอ่ยปากสั่งให้คนหยุดทันที "ประจวบเหมาะเสียจริง ข้ากำลังคิดจะไปเยี่ยมพี่ฉินอยู่พอดี ท่านแม่ทัพหญิงชอบผลไม้สดใหม่พวกนี้ยิ่งนัก สู้ข้าหยิบยืมดอกไม้มาบูชาพระไปเยี่ยมตระกูลฉินเสียเลยดีกว่า"
จั่นว่านหลิงเอื้อมมือไปกุมมือเซิ่งจิ่นชูไว้แล้วพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด "พี่ฉินกำลังปักชุดเจ้าสาวอยู่ในจวนพอดี พวกเราไปร่วมวงสนุกสนานกันเถอะ"
เซิ่งจิ่นชูปฏิเสธไม่ลง จึงได้แต่พยักหน้ารับคำ
ทั้งสองนั่งรถม้าคันเดียวกันมุ่งหน้าไปยังทิศทางของตระกูลฉิน ระหว่างทางจั่นว่านหลิงพูดคุยออกนอกเรื่องไปเรื่อยเปื่อย จนในที่สุดก็เอ่ยพาดพิงถึงองค์รัชทายาทขึ้นมา