บทที่ 77

บทที่ 77

ม้าลากรถเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า มุ่งหน้าออกห่างจากที่ว่าการอำเภอไปทุกที ภายในรถม้ามีเสียงดรุณีเจื้อยแจ้วงดงามดังแว่วมาเป็นระยะ

จิ่นชูเอนกายพิงหน้าต่างเหลือบมองถนนใหญ่ที่คึกคักเบื้องนอก จิตใจล่องลอยไปไกลลิบแล้ว บางคราจึงพยักหน้ารับคำอย่างเหม่อลอย

คนทั้งหลายดูออกว่าจิ่นชูไม่ได้มีใจสนุกสนาน จึงไม่ได้ดึงดันชักชวนให้นางออกไปเป็นแขกที่ไหน ส่งนางถึงจวนกั๋วกงเซิ่งแล้วจึงโบกมืออำลา

"เจ้านาย"

เฟยเยี่ยนก้าวเข้ามาด้วยความกังวล บทสนทนาในรถม้าเมื่อครู่นางล้วนได้ยินสิ้น จึงอดขมวดคิ้วแน่นไม่ได้ "ฮ่องเต้เคยรับสั่งกับท่านว่าจะให้ท่านตัดสินใจเรื่องการสมรสด้วยพระองค์เอง หากไทเฮาไม่ถามความถูกผิดแล้วคิดจะพระราชทานสมรสโดยฝืนใจ เกรงว่าจะรังแกกันเกินไปแล้ว"

ส่วนฐานะองค์หญิงนั้นแต่เดิมก็ไม่ใช่สายเลือดแท้ นำชื่อเข้าสู่ทำเนียบหยกแล้วอย่างไรเล่า

จิ่นชูขมวดคิ้ว ยามนี้นางไม่มีจิตใจจะมาใส่ใจเรื่องของตนเอง จึงสั่งการออกไปว่า "เรื่องที่ยังไม่มีเค้าโครงไม่ต้องคำนึงถึงก่อน ทางที่ว่าการอำเภอให้จับตาดูไว้ให้ดี รวมถึงตระกูลจ้าวด้วย"