บทที่ 74

บทที่ 74

รถม้าจอดเทียบอยู่หน้าประตูจวนกั๋วกงเซิ่ง ฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวลงมือเคาะประตูด้วยตนเอง เด็กรับใช้มองลอดช่องประตูเห็นผู้ที่มาเยือน ชั่วขณะก็ไม่รู้ว่าควรจัดการอย่างไร ทำได้เพียงเข้าไปรายงาน

เมื่อแม่นมฟางทราบเรื่องก็ถกแขนเสื้อเตรียมจะพุ่งออกไป "คนตระกูลจ้าวคิดวางแผนคำนวณซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหตุใดจึงยังกล้ามาอีก เหล่านู๋จะออกไปจัดการด้วยตัวเอง!"

"แม่นม!"

จิ่นชูเอ่ยขึ้น "ให้พลางเข้ามา!"

แม่นมฟางโกรธเคืองก่อนจะงงงวย สุดท้ายจึงถอยไปยืนด้านข้างอย่างเงียบๆ

ไม่นานนักฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวก็ถูกเชิญเข้ามา ภายในโถงกว้างขวางใหญ่โต สว่างและโปร่งโล่ง บนชั้นวางยังมีเครื่องกระเบื้องโบราณล้ำค่าตั้งอยู่ไม่น้อย

ต่อให้ใครดูก็ต้องทึ่ง ฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวเก็บสายตา หันไปมองจิ่นชูที่นั่งนิ่งอยู่บนตำแหน่งประธานแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

"คุณหนูลูกพี่ลูกน้องพบผู้อาวุโส เหตุใดจึงไม่รู้จักคารวะ?"

แม่นมกู่เอ่ยขึ้นก่อน