บทที่ 73

บทที่ 73

ปลายนิ้วกำภาพวาดแน่นขึ้นเรื่อยๆ นางซีดเซียวริมฝีปาก เม้มดวงตาปิดบังประกายความแค้นข้างใน

จ้าวซื่อเอ๋ยจ้าวซื่อ เดิมทีนางคิดจะไว้ชีวิตจ้าวซื่อ

ทว่าจ้าวซื่อกลับเพื่อจ้าวเยียนเยียน ยอมทำทุกวิถีทางเพื่อหลอกลวงและใส่ร้ายตนเอง

ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า หากชื่อที่หลุดออกมาจากปากบัณฑิตในวันนี้คือสามคำว่าเซิ่งจิ่นชู บัดนี้ตนเองคงถูกคนทั่วทั้งเมืองหลวงหัวเยาะเย้ย และต้องพลอยทำให้ชื่อเสียงตระกูลเซิ่งแปดเปื้อนเป็นแน่

ฆ่าศัตรูแปดร้อย เสียหายหนึ่งพัน

จิ่นชูลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก้นบึ้งนัยน์ตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็ง นางลุกขึ้นยืนทันที "ไปเชิญลุงชีมา!"

เฟยเยี่ยนเห็นสีหน้าของนายหญิงผิดแปลกไป ไม่รอช้ารีบเร่งออกไปเชิญคนทันที

ผ่านไปราวหนึ่งชั่วยาม ชีเซี่ยวก็มาถึงอย่างรีบร้อน ยืนประสานมือคำนับอยู่ใต้ระเบียง "นายหญิง"

"พวกเจ้าถอยไปให้หมด"