บทที่ 42

บทที่ 42

เมื่อขึ้นรถม้าแล้วมองผ่านม่านลอดไปเห็นแผ่นหลังของลู่เหิง เฟยซวงกุมปลายนิ้วที่เย็นเฉียบของจิ่นชูไว้ "จวิ้นจู่..."

จิ่นชูยกมุมปากขึ้น "ข้าอยากจะรอดูนักว่ายามที่ต้องเลือกหนึ่งในสองนางจะปกป้องตนเองหรือเลือกปกป้องจ้าวเยียนเยียนกันแน่!"

การโจมตีตระกูลจ้าวเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการเท่านั้น

ยิ่งตระกูลจ้าววุ่นวายมากเท่าใด ข้อกล่าวหาจากผู้ตรวจการหลวงที่มีต่อจ้าวเจิน ยามนี้จะมีผู้ใดกล้าเอ่ยปากพูดแทนจ้าวเจินในยามสำคัญเช่นนี้อีกเล่า

ตำแหน่งเสนาบดีกรมคลังนี้คือเก้าอี้ที่จ้าวเจินต้องอดทนเคี่ยวกรำมานานถึงสิบปีเต็ม มีผู้คนเบื้องล่างมากมายจ้องมองตาเป็นมัน คนเหล่านี้ย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะเหยียบซ้ำตระกูลจ้าวอย่างสุดกำลังแน่นอน

จวนกั๋วกงฉีตัวเองก็ยังเอาตัวไม่รอด แล้วจะมีแก่ใจไปช่วยเหลือตระกูลจ้าวได้อย่างไร