กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 20
เห็นฮูหยินฉีสะบัดก้นจากไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ฉีอวี่อานก็พลอยร้อนรนขึ้นมาเช่นกัน เขาคิดในใจว่าเมื่อกลับไปแล้วจะต้องพูดคุยกับมารดาให้ดี สักวันมารดาจะต้องยอมรับเยียนเยียนอย่างแน่นอน
ฉีอวี่อานทำหน้าเย็นชาใส่จิ่นชู "เจ้าอย่าได้ใจไป สักวันหนึ่งข้าจะทำให้ผู้คนทั่วหล้ารับรู้ธาตุแท้ของเจ้าให้ได้!"
จิ่นชูขมวดคิ้วมุ่น สองชาตินี้นางไม่เคยเรียกร้องสิ่งใดจากฉีอวี่อานเลย นางเพียงแค่ทวงคืนฐานะที่ควรเป็นของตนกลับมาเท่านั้น
ส่วนฉีอวี่อานจะเป็นเช่นไร นางหาได้ใส่ใจไม่ แต่เมื่อถูกเหยียดหยามครั้งแล้วครั้งเล่า นางก็ไม่ใช่ลูกพลับนิ่มให้ใครมาบีบปั้นได้ง่าย ๆ เช่นกัน!
"หากซื่อจื่อมีหลักฐาน เหตุใดเมื่อครู่จึงไม่ยื่นให้ใต้เท้าลู่? หากไม่มีหลักฐาน นั่นก็คือการใส่ร้าย เหตุใดซื่อจื่อจึงต้องรังแกหญิงตัวคนเดียวเช่นข้าด้วย?"
แววตาของจิ่นชูเย็นเยียบ ราวกับเจือความแค้นระอุอยู่ภายใน "หรือว่าซื่อจื่อทรงหลงเชื่อคำยุยงปลุกปั่นอันใด จึงจงใจทำลายชื่อเสียงของข้ากันแน่?"