บทที่ 13

บทที่ 13

เซิ่งจิ่นชูถูกฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวปกป้องเอาไว้เบื้องหลัง จ้าวซื่อเองก็จนปัญญา บางทีนางเองก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่าเด็กสาวผู้นี้จะเตะตาฮูหยินผู้เฒ่าเข้าได้

เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยปากแล้ว คนอื่นๆ ไหนเลยจะกล้าขัด

บรรยากาศชะงักงัน จ้าวซื่ออยู่ต่อได้ไม่นานก็อ้างว่ามีธุระแล้วพาตัวเซิ่งเยียนเยียนจากไป

หลังจากคนจากไปแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวถึงได้หันไปมองเซิ่งจิ่นชู "เหตุใดเมื่อครู่จึงไม่แก้ตัวเล่า"

"มารดาของนางคงจะกำเริบโรคเก่าอีกแล้ว ข้ากังวลว่ามารดาจะโมโหจนอาการหนักหน่วงยิ่งขึ้นไปอีก อีกอย่างพวกเราสามคนอาศัยอยู่ใต้ชายคาผู้อื่น ตั้งแต่แรกก็รบกวนพวกเขาแล้ว ไม่ควรสร้างความลำบากให้ตระกูลจ้าวเพิ่มอีก" บนใบหน้าของเซิ่งจิ่นชูเผยความรู้สึกผิดออกมาสายหนึ่ง

ฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวยิ่งโกรธยิ่งปวดใจ นางดึงมือของอีกฝ่ายไว้แน่น ตอนนี้กลับไม่เข้าใจเสียแล้วว่าเหตุใดบุตรสาวแท้ๆ ของตนถึงได้ละเลยจิ่นชูซึ่งเป็นเด็กสาวที่ดีถึงเพียงนี้ ไปตามใจเซิ่งเยียนเยียนที่มีเล่ห์เหลี่ยมแพรพราวได้!

ไม่นานฮูหยินใหญ่ก็จัดเตรียมชุดเครื่องแต่งกายให้เซิ่งจิ่นชูมาหลายชุด

เสื้อผ้า เครื่องประดับผม รองเท้าและถุงเท้า มีครบครันทุกประการ