กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 9
เซิ่งเยียนเยียนทราบว่าฉีอวี่อานมาหาตน นางแสดงหน้าตาให้ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นแล้วก็รีบกลับมาทันที วิ่งเหยุกเหยักตลอดทางเพราะกลัวว่าหากวิ่งช้าแล้วจะถูกเซิ่งจิ่นชูแย่งความโดดเด่นไป
ใบหน้านั้นช่างน่าอิจฉาเหลือเกิน
เมื่อมาถึงห้องโถงใหญ่ก็เห็นเงาร่างของฉีอวี่อานเข้าจริง ๆ ท้องฟ้าในเมืองหลวงอบอุ่นกว่าหลงซีมาก ฉีอวี่อานสวมเสื้อคลุมยาวสีแพร ตรงคอเสื้อล้อมรอบด้วยขนสุนัขจิ้งจอกสีขาวบริสุทธิ์ ขับเน้นให้ผิวพรรณของเขายิ่งขาวผ่อง ทรวดทรงสง่างามและใบหน้าหล่อเหลายิ่งนัก
"พี่อวี่อาน!" เซิ่งเยียนเยียนส่งเสียงร้องเรียกด้วยความเขินอาย
ฉีอวี่อานกะทันหันหันมาเห็นผู้มาเยือนก็ดีใจยิ่งนัก "เยียนเยียน เจ้ากลับมาแล้วจริง ๆ ผ่านไปสองเดือน ไม่พบกันเสียตั้งนาน เจ้าผอมลงไปมาก"
"ข้า..." สายตาของเซิ่งเยียนเยียนเหลือบมองไปยังเซิ่งจิ่นชู ดวงตากลิ้งกลอกไปมา ทันใดนั้นก็ได้ยินฉีอวี่อานเอ่ยขึ้นว่า "เหตุใดเจ้าถึงพาคนผู้นี้กลับมาด้วย ช่างอัปมงคลยิ่งนัก"
เซิ่งเยียนเยียนชะงักงันไป