กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 7
เซิ่งจิ่นชูเดินเข้าไปต้อนรับ นางใช้มือที่เย็นเฉียบกุมฝ่ามือของจ้าวซื่อไว้ "เหตุใดมารดาจึงตื่นขึ้นมาได้เล่า ดีขึ้นบ้างแล้วหรือไม่เจ้าค่ะ"
ฝ่ามือของจ้าวซื่อที่เคยอุ่นพลันถูกมือดั่งก้อนน้ำแข็งกุมไว้ นางนึกอยากสะบัดออกตามสัญชาตญาณ ทว่ายามกวาดสายตาไปพบกับแววตาดั่งน้ำหลากของอีกฝ่าย นางจึงต้องฝืนทนเอาไว้
"พวกเราแม่ลูกไม่ได้พบกันมาถึงสามปี ก็น่าจะได้นั่งคุยกันเสียหน่อย"
"เจ้าค่ะ"
คนทั้งสองนั่งลง
เซิ่งจิ่นชูกล่าวสั่งสาวใช้ "ไปจัดเตรียมอาหารว่างมาสักหน่อย"
"ไม่ต้องห้ามนาง ข้าไม่หิว" จ้าวซื่อโบกมือปฏิเสธ ยามนี้ตนนางไหนเลยจะมีอารมณ์กินข้าว สิ่งเดียวที่คิดคือการได้กลับเมืองหลวงโดยเร็วที่สุด
แม่นมฟางเห็นท่าไม่ดีจึงเอ่ยเตือนขึ้น "คุณหนูวันนี้ยังไม่ได้ดื่มน้ำเลยสักหยด เหล่านู๋ไปลวกบะหมี่ให้สักชามดีหรือไม่เจ้าค่ะ"
"ขอบใจท่านแม่นมมาก"