กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 4
เซิ่งจิ่นชูหัวเราะเยาะ "ฮูหยินท่านนี้น่าขันยิ่งนัก พบกันคราแรกก็พาลจะเงื้อมือตบตีคน ทั้งยังจะมาพังโรงทานอีก ข้าเดิมทีก็คือบุตรสาวสายเอกตระกูลเซิ่ง เหตุใดจึงต้องสวมรอยชื่อเสียงของผู้อื่นด้วยเล่า"
"นั่นสิ!"
"คุณหนูจิ่นชูคือบุตรสาวสายเอกตระกูลเซิ่งตัวจริงเสียงจริง แม่นางผู้นี้เกรงว่าเป็นญาติที่มาหวังเกาะชายผ้าเหลืองกระมัง"
ผู้คนนับไม่ถ้วนยืนหยัดอยู่เบื้องหลังเซิ่งจิ่นชู พากันชี้ไม้ชี้มือวิพากษ์วิจารณ์ใส่จ้าวซื่อ
จ้าวซื่อไหนเลยเคยพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ นางกัดฟันกรอดแล้วเอ่ยกับเซิ่งจิ่นชู "เจ้าไม่ยอมรับข้าจริงๆ หรือ"
"ฮูหยินหากป่วยไข้ก็จงไปหาหมอเถอะ อย่ามาขวางหูขวางตาอยู่แถวนี้เลย" เซิ่งจิ่นชูสีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย
"เจ้า...!" จ้าวซื่อโมโหจนแทบหงหลังล้มตึง นางชี้หน้าด่าทอเซิ่งจิ่นชูด้วยความโกรธเกรี้ยวว่าอกตัญญู เซิ่งจิ่นชูแค่นเสียง "เจ้าไม่เคยเลี้ยงดูอุ้มชูข้า ระหว่างเราเป็นเพียงการพบกันครั้งเดียว เหตุใดจึงกล่าวหาว่าอกตัญญู"
จ้าวซื่อถูกตอกกลับจนใบหน้าแดงก่ำ
"จะว่าไป ฮูหยินท่านนี้หน้าตาคุ้นอยู่เหมือนกันนะ"